دلم خون است از آنچه كرده ام تا ديگران را

 آگاه بسازم كه من جايي جدا از اين دنيا هستم و

 هيچ يك نفهميدند . بغضي كه در گلو دارم، صدايم

 را براي فرياد خموش كرده است و آتش قلبم را

 به انتظار سرد كرده است. باز هم به اميدي كورو

 ناپيدا سينه از گرمگاه پرو خالي مي شود و انتظار مي كشم

 و زندگي مي كنم. زندگي دشوار است ،

اما من يقين دارم كه در پس اين خاطرات كسي

 هست كه مرا مي خواند و مرا مي فهمد و به من

عشق مي ورزد . او را مي شناسم ،

 ديوانه اي است از وجود خودم ،

من به اين اميد زندگي مي كنم....

تنهايي

نازنينم تو بهونه اي براي شكستن بغضهاي دلتنگي

 و تنهايي ام هستي بي گمان سخت است بي تو بودن

 وهمخا نه ماتم شد ن گوش سپردن به هياهوي

پرستوهاي مهاجر و چشم دو ختن به دشت شقا يق ها ي

واژ گون مرا ياد كن كه ديريست از خا طره ها رفته ام

 مرا به سوي خود بخوا ن بگذار سخن بگويم    

با من بيا تا اخر رويا ها ي سپيد و

تا اخر جا ده عشق .

انجا كه همه عا شقند ...

آرزویم این است:

نتراود اشک در چشم تو هرگز ٬مگر از شوق زیاد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

و به اندازه ی هر روز که تو عاشق باشی

عاشق آنکه تو را می خواهد

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

و تو را دوست بدارد

به همان اندازه که دلت می خواهد

و تنهايي ورق هاي سفيد دفترم را باور كردم

ديشب دوباره آن خاطرات را ورق زدم.

خاطراتي از نگاه ها و لبخند هاي تو.

خاطراتي از دوستان آن كوچه شلوغ كه بوي

عاشقي مي داد.

ديشب با همه قاصدكهاي شعرم براي خدا نامه نوشتم

بر ورقهاي تنهايي.......

عيد همه ي تنهاييان مبارك........